مُهمَلاتِ یک ذهن پر از انباشته های احساسی و ادبی

همه اخلاق بد از ظلم و کین و حسد و حرص و بی‌رحمی و کبر چون در توست نمی‌رنجی چون آن را در دیگری می‌بینی می‌رمی و می‌رنجی. آدمی را از گَر و دُنبل خود فِرخجی* نیاید؛ دست مجروح در آش می‌کند و به انگشت خود می‌لیسد و هیچ از آن دلش برهم نمی‌رود چون بر دیگری اندکی دُنبلی یا نیم‌ریشی ببیند آن آش او را نفارد* و نگوارد.  #مولانا 📒 #فیه_ما_فیه فرخج: زشت نفارد: نخورَد، نبلعد

...

یک جمله قشنگ برای سال جدید بگید میخوام بنویسم ☺️